در مراجعه به دندانپزشک، فقط گفتن «دندانم درد می کند» اطلاعات محدودی می دهد. زمان شروع درد، محل تقریبی آن، شدت، مدت ماندگاری و چیزهایی که آن را بهتر یا بدتر می کنند می توانند تصویر دقیق تری بسازند. همچنین گفتن اینکه درد با سرما، گرما، شیرینی، لمس یا جویدن ارتباط دارد، به انتخاب آزمون مناسب کمک می کند.
برای نمونه، دو نفر ممکن است هر دو از دندان درد شکایت داشته باشند؛ یکی پس از نوشیدن آب سرد چند ثانیه حساسیت دارد و دیگری درد خودبه خودی و مداوم را تجربه می کند. این تفاوت ها به معنی تشخیص قطعی از روی نشانه نیست، اما شیوه بررسی و اولویت ارزیابی را تغییر می دهد. اگر درد در چند نقطه احساس می شود، بهتر است همه محل ها را بیان کنید.
داروهای مصرفی، بیماری های زمینه ای، حساسیت دارویی، سابقه ضربه به دندان و درمان های قبلی نیز اطلاعات مهمی هستند. لازم نیست برای جلسه، اصطلاحات پزشکی بدانید؛ توصیف روشن و ساده کافی است. اگر نشانه ها در طول روز تغییر می کنند، یادداشت کوتاه از زمان و شرایط بروز آن ها می تواند از فراموش شدن جزئیات جلوگیری کند.